เฮ้! นี่เราเอาเวลารอบะหมี่สุก 3 นาทีมาเขียนเลยนะ
ผมจำได้ว่าเมื่อตอน 11 โมงกว่าๆ ผมยังนั่งดู MV เพลงอยู่บนเตียง แต่ทำไมรู้สึกตัวอีกที
มองนาฬิกาตอนนั้นก็บ่ายสองซะแล้ว
ลำพังฤทธิ์ยาแก้อักเสบที่กินไปเมื่อเช้าก็ไม่น่าทำให้ผมหลับได้ หรืออาจจะเพลียเพราะอากาศที่ร้อนเกินบรรยาย แต่ก่อนหน้านั้นสิ่งที่ผมจำได้คือ...
ผมเริ่มคิดทบทวนทั้งเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาและ วางแผนสำหรับเรื่องในอนาคต และมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง "นี่เราจำเป็นต้องคิดมากกับเรื่องพวกนี้หรอ?" "ในอนาคตเราจะต้องมาปวดหัวแบบนี้อีกกี่ครั้ง?"
ณ ตอนนี้ผมเป็นเพียงวัยรุ่นอายุ 18 ที่ยังหาคำตอบให้กับเรื่องเหล่านี้ไม่ได้
และอีก 1 เดือนหลังจากนี้ผมต้องพร้อมสำหรับการเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างเต็มตัว การที่จะต้องรู้จักรับผิดชอบตัวเอง และหน้าที่ต่างๆ โดยที่ไม่มีใครมาสอนผมได้เหมือนแต่ก่อน และที่สำคัญผมต้องไม่ไปเป็นภาระของคนอื่น (หรือถ้าจำเป็นก็ต้องให้น้อยที่สุด)
โชคดีที่ผมมีครูท่านหนึ่งที่สนิทพอจะพูดคุย และให้คำปรึกษากับผมได้
หลังจากที่ได้คุยกันเล็กน้อย นั่นก็พอจะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมากบ้าง ถึงอย่างนั้นด้วยความที่ใช้ความคิดจนร่างกายต้องขอยอมแพ้ คงทำให้ผมเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
